Update 9: 31 oktober 10,20uur  

De race is gereden, Dakar is gehaald! De 5e editie van de Heroes Legend Parijs - Dakar is klaar. De laatste rit gister is uitgereden en vandaag hoeft alleen de auto naar de boot gebracht te worden, om er vervolgens voorlopig niet meer in te hoeven zitten. Dat staat de daltons wel aan, die auto kennen ze nu wel door en door. Al lang blij dat de auto geen grote mankementen heeft vertoond en dat ze de kleine gewoon konden laten zitten. De auto gaat dus op de boot en vannacht zullen ze op het vliegtuig stappen en Laura & Anne gaan de Daltons maandag van het vliegveld halen.

Dit is mijn laatste update, misschien dat ik Jacco of Yvon nog zover krijg om een stukje te schrijven, maar dat zien jullie dan wel hier verschijnen. Nu ga ik het huis opruimen.. ;)

Update 8: 30 oktober 00.45uur  

Vandaag (zaterdag 30 okt 2010) worden de laatste kilometers afgelegd, na de laatste 582 km is dan eindelijk de finish behaald in Lac Rose in Dakar, Senegal. ENNN is Yvonne jarig! Maar gister (vrijdag) is er ook een prachtige route gereden.

Yvon kon na een aantal dagen eindelijk weer een beetje genieten van de race, na een aantal dagen toch behoorlijk ziek te zijn geweest. Vrijdag moest er van St. Louis naar Koba gereden worden, een route van slechts 288km. Het landschap veranderde drastisch van duinen en zand, zand, zand naar gravelpaden die naar dorpjes leiden met begroeiing en een stukje Afrikaanse Bush Bush. Heel anders, net als het Bivak. Want op dit moment slapen ze niet in de wel bekende -piejoeng- tentjes (tentjes die binnen 30sec staan) maar in Afrikaanse hutjes. En ja het is precies wat je denkt, rieten hutjes, het echte rimboe gevoel komt naar boven bij de Daltons. Er is ook een geïmproviseerde WC buiten de hutjes, dus dat is ook geen overbodige luxe. Zondag avond/nacht zullen ze weer terug naar Nederland komen.

Wij kunnen niet wachten, het is wel weer mooi geweest!

Update 7: 27 oktober 11.05uur  

Het is al weer een aantal dagen terug dat ik van me heb laten horen. Maar met Jacco & Yvon gaat het ondertussen weer goed. Yvon is ziek geweest en dus moesten de Daltons een aantal dagen rustig rijden. Dat hebben jullie misschien wel vernomen via het interview met Jacco dat te vinden is op Rallymaniacs.nl. Gister hebben ze een prachtige rit gemaakt door de Mauritanische Duinen. Met een ware fotoshoot; Marcel Vermeij wilde de wilde sprongen van Jacco met zijn Toyota wel eens vast leggen. Dit betekende alleen dat ze wel 10x van de zelfde duin af moesten vliegen. En ze kwamen als 7e binnen. Ook iets om trots op te zijn: ze waren een van de weinigen die niet vast kwamen te zitten.

Update 6: 22 oktober 21.50uur  

Het rondje dat vandaag gereden moet worden, is gereden. De daltons zijn weer terug in het Bivak. Er is mij verteld dat ze vandaag lekker met hun kleren onder de douche stappen, in de hoop dat hun broeken wat schoner worden.

De route van vandaag was prachtig en ze hebben genoten van het landschap (Jacco met name van het duinlandschap, waar ze wederom weer vanaf gevlogen zijn, en dus ook weer van zijn neer gekomen, maar alles is nog heel). Ze waren rond half 4, ontzettend trots op elkaar, in het bivak aangekomen en hadden zo rustig de tijd om bij te komen van de afgelopen heftige dagen.

Morgen gaan ze weer verder weg uit Marokko en naar Boujdour in de Westelijke Sahara. Een pittig stukje rijden van 582km, die begint met een lang stuk verbindings route voor de specials weer aanbod komen. En die specials beloven wat, in (wederom) de duinen zal de navigatie erg belangrijk worden. En later zullen er honderden sporen voor hun liggen en is het wederom aan de navigator om het juiste spoor te vinden!

Update 5: 22 oktober 08.00uur  

Gister zijn de Daltons naar het Bivak in Tan Tan gereden. Het bivak bevind zich ontzettend luxe in een hotel, met -jawel- een douche! Tan Tan ligt in het westen van Marokko aan de Atlantische Oceaan, ze hebben gister dus dwars door Marokko heen gesjeest.

De rit van gister begon met een mooie special, die speciaal door het Marokkaanse Leger voor de Parijs - Dakar van 1996 is aangelegd. Helaas blies het leger de 2e special van de dag af. Op order van de Generaal! En moesten ze via een (saaie) verbindingsroute verder richting Tan Tan, maar toen hadden ze mooi wel de tijd om ons eventjes te bellen. Niet te lang, want de ramen moesten dicht (ivm wind) en dan wordt het in de Toyota zo'n 40 graden. Niet erg fijn, kan ik me zo voorstellen.

Yvon heeft het ontzettend naar der zin in Marokko, haar favoriete uitspraak "een lekker stukkie rijden" komt nu ook goed tot zijn recht.

En als je Jacco een auto geeft waarmee hij kan racen, van duinen af kan/mag vliegen e.d. met Amy McDonald (bedankt Gerino!) op de achtergrond, heeft hij ook niets te klagen!

Vandaag gaan de Desert Daltons van Tan Tan, naar -hier komt het- TAN TAN!

Als rustperiode voor de Service ploegen, blijven ze vandaag nog in het hotel. En hoeven ze alleen een rondje te rijden van een ruime 200 km. Eenmaal terug, kunnen ze een momentje rust pakken. Uiteraard alleen als alles goed gaat, komen ze vast te zitten, dan ben je later in bivak en is er geen tijd voor!

De route loopt door afwisselend landschap, tussen twee valleien, door rivierbedding en kamelengras. Zo komen ze langs het oude fort van Ayoun du Draa!

Het beloofd weer wat. Tot morgen!

Update 4: 20 oktober 19.45uur  

De desert daltons zijn nog steeds niet in het bivak aan gekomen, maar de followmap zegt dat ze nog een ruime 40km verwijderd zijn van het kampement. Dus lang kan dat niet duren. Het is alleen ondertussen al wel aardig aan het schemeren daar, dus dat is niet alles. Maar verder konden ze niet veel vertellen, want ze wilden niet lang in het donker/schemerige rijden.. Daarom vandaag weinig tot niets te melden, het gaat allemaal prima met ze. En ze hebben het ontzettend naar hun zin. Hopelijk morgen meer!

Update 3: 19 oktober 21.05uur  

De tweede dag van de Heroes Legend is goed gegaan. Vandaag moesten de Daltons van MENGOUB naar MERZOUGA rijden. De rit was "een kleine" 353km maar met al dat zand en de duinen, was het toch niet makkelijk. Jacco kon wel zijn ei lekker kwijt in de duinen, laten we maar zeggen dat hij het materieel goed getest heeft. Gelukkig kon Yvonne het hebben en waande ze zich in een kermis attractie. Alleen was 1 duin toch wel redelijk hoog toen ze er vanaf vlogen. Even dachten ze dat de auto in tweeën zou breken.. Maar ze zijn veilig en wel in Bivak aan gekomen, dat terwijl nog lang niet iedereen binnen is! Er schijnen een aantal teams nog druk bezig te zijn om hun auto uit te scheppen ergens in de duinen!!

Als het goed is zijn er vandaag ook een aantal foto´s gemaakt van de Daltons in actie. Dus hou www.rallymaniacsimages.nl in de gaten!!

Voor morgen staat MERZOUGA - FOUM ZGUID - 495 km op het programma, waarvan we moeten geloven dat het eerste deel vrij gemakkelijk is maar de tweede helft juist pittig. Door kleine lastige duinen komt de route samen met een spoor dat zich door een droge rivierbedding slingert. Voor de Navigatoren zal het lastig worden om het juiste spoor te vinden. Ook voor het oog is er genoeg te zien, de route loopt tussen een doorgang van kleine woestijn bomen en langs verschillende oases, ook het bivak bevind zich in een oase. Tot morgen!

Update 2: 18 oktober 21.05uur  

De eerste dag van de Rally is afgelopen. Na een kort nachtje slapen (4 uur), moeten ze van de boot af en begint de race! Vandaag rijden de Daltons van NADOR naar MENGOUB en dat houdt 570 km in. Graag zou ik jullie willen laten weten wat deze dag allemaal gebeurd is, hoe ze het hebben ervaren, maar de techniek wordt weer eens overschat en de verbinding werd zojuist verbroken toen ze bivak in reden.

Ik kan jullie wel vertellen dat Yvonne het nog steeds leuk vind, wat waarschijnlijk een ontzettende opluchting is voor beiden. Het navigeren schijnt ook goed te gaan, ondanks dat de tripmaster het na 520km het begaf (die zijn ze nu aan het repareren). En ondanks dat deze "opwarmer" vrij zwaar was voor de navigator. Ze zijn gelukkig veilig en wel na de eerste dag in het bivak aangekomen.

Morgen meer over de avonturen van Jacco & Yvon, en hun reis naar Dakar! (Mits de verbinding het volhoudt)

Desert Daltons Deel 2, 17 oktober 2010, 19.36uur  

De Desert Daltons 2, oftewel Jacco & Yvonne, zijn Donderdag ochtend, na lange voorbereiding, vertrokken om mee te doen aan de Rally, de Heroes Legend. De Rally begint dit jaar in Montauban, omdat beginnen onder de Eiffeltoren onmogelijk was wegens terreurdreigingen.

Donderdag ochtend, 14 oktober om 6 uur, werden de twee uitgezwaaid door 2 die-hard fans (Marjan & Desire) en 2 dochters (ook grote fans). Ze zijn die dag naar Montauban gereden, waar vrijdag de technische keuring van de auto's plaats vond. Het was daar, volgens Yvon, net zo koud als hier.

Zaterdag ochtend zijn Jacco en Yvon door gereden naar Spanje, op weg naar de boot die hun naar Marokko zal brengen. Zondag vervolgden zij deze weg en ze zijn zojuist bij de boot aangekomen. Auto er aan boord en op naar Marokko! Morgen begint het echte werk en moet er 550km gereden worden, vanaf morgen komen er ook dagelijkse updates. Dus hou deze site in de gaten!

Krijg je geen genoeg van de Heroes Legend?? Ga dan naar www.heroeslegend.nl, hier kan je o.a. de route vinden. Nog een tip: www.rallymaniacs.nl, Rally Maniacs verzorgt o.a. de fotografie van de deelnemers en rally.

Eindfeest 30 januari 2010 

Zaterdagavond 30 jan. heeft de slotavond van de Desert Daltons plaatsgevonden. Het sneeuwde gigantisch en waren bang voor afzeggingen. Maar wat was de opkomst groot met collega rijders, met sponsors groot en klein en met mensen-die-niet-mogen-ontbreken!Het leek wel een halve reunie.Je krijgt ook een steeds leukere band met elkaar. Je zou het eigenlijk vaker moeten doen...maar ja, .. het budget van de Desert  Daltons is er doorheen. Dat wordt sparen voor vervolgdromen.

En die zijn er, hoor. ..een tipje van de sluier:

- Jacco zou graag nog een keer de heroes Legend willen rijden, maar dan met Yvonne!....

- Mark heeft interesse in de TransAnatolie-rit in Turkije in sept.....

  Maar of het allemaal daadwerkelijk gaat gebeuren horen we misschien later nog??

De bekendmaking van de kilometerstanden heeft ook op het eindfeest plaatsgevonden.

Het totale aantal kilometers van de 2 motoren en de auto bedroeg 21.049 km.

De 1e prijs was voor Sjaan de Bruin : 21.032 km

De 2e prijs voor Paul van Lin :  21.075 km

de 3e prijs voor Theo Roling : 21.195 km

Zij mochten allen een vakantiecheque in ontvangst nemen.

Mark, Peter, Jacco en John willen iedereen bedanken voor elke vorm van belangstelling of bijdrage dan ook. Het was leuk te merken dat er achteraf heel veel mensen waren die via Google Earth de jongens  hebben gevolgd. Mensen staken elkaar ook aan om te kijken. Het systeem werkte bij velen prima! En dat merk je op zo'n avond. Ze hebben een mooie film laten maken van hun avontuur.Dit werd natuurlijk onder grote belangstelling gevold. Daardoor werd het voor iedereen nog duidelijker hoe het ongeveer geweest moest zijn. Dit zou het einde van de Desert Daltons site moeten zijn, maar..mochten er nog ritten worden gereden,  indiv. of met de groep, of zijn er nog leuke dingen te melden , dan kan het best zijn dat dat ook op deze site terecht gaat komen.

Vandaar tot ziens, tot later.

Groeten Mark, peter, John, Jacco.

Hoever zijn

Jacco, John, Mark en Peter

 inmiddels gekomen.

Huidige stand aantal kilometers na 05-11-2009.

is : 19034

(gemeten op 05-11-2009)

De eindstand blijft nog even geheim dus wie er gewonnen heeft zal binnenkort bekend gemakt worden. Nog even geduld.

Wil je weten waar de rijders en hun begeleiding zich bevinden klik dan op de volgende link.

Realtime overzicht van rijders

(zorg er voor dat u Google Earth hebt geinstalleerd, deze is gratis te downloaden via google)

Een algemene update en foto's van de totale rally is te zien op de volgende site:

www.rallymaniacs.nl

Update 15-12: Zo, dat was lang geleden, he? De reporter is lang en breed weer terug uit Afrika en er is weer wat te melden  aan het front.Peter is ondertussen geopereerd en het gaat goed, maar het is erg lastig om te slapen. Hij moet genoegen nemen met een paar uurtjes per nacht. Het herstellen duurt vrij lang..voor hem veels te lang !!. om wat innerlijke onrust te voorkomen is hij wel weer "aan het werk". gelukkig helpt zijn zoon :de bus wordt naar de klus gereden en peter geeft aanwijzingen aan de kantlijn,want aan dat bekkie mankeert niks.prima koppel zo. De auto en motoren zijn ondertussen per boot gearriveerd  in de haven van Antwerpen. Alles wat later dan gepland , maar dat kwam door storm op zee! Door war fikse regenbuien is de Toyota al wat Sahara-stof verloren. John, Jacco, Mark en Peter  gingen met z'n vieren alle spullen ophalen en het was leuk hun  trouwe bekenden te weerzien. Het was zo mooi,  maar wat een domper toen bleek dat er ontzettend veel spullen uit de auto's waren gestolen.Echt balen ..voor de een nog meer dan voor de ander. Bij de Desert Daltons viel het relatief nog mee. En er is nog meer nieuws : niet over de kilometerstanden, want dat wordt bekendgemaakt op een feestelijke prijsuitreiking.... maar er is nieuws in televisieland!

TOP SPEED TV heeft wekelijks een 20 minuten durende uitzending van start laten gaan. Je kunt het o.a volgen op internet.Het 1e deel was van de week.Zo zal er elke week een nieuwe aflevering volgen.

Wie de uitzending wilt zien kan hier klikken 

UITZENDING TOP SPEED TV 

Klik vervolgens op: aflev. 6 deel 1 HL ( Heroes Legend)    

TIP: als je 2x klikt in het beeld krijg je groot beeld!

Update 10-11: van St. Louis naar Lac Rose: Het is toch wel verbazingwekkend hoe goed alle spullen het blijven doen.Afgezien van wat kleine mankementjes , is er weinig sprake van pech.Voorbereiding, he? En dan bedoel ik zowel technisch als lichamelijk. ....had dat nou maar niet gezegd, want 4 kilometer voor de eindstreep in St Louise ziet Peter een soort van greppel, kier,.. over het hoofd. Komt er met z'n voorwiel in, slaat over de kop en valt op z'n schouder. Wéér aan dezelfde kant : links heeft duidelijk zijn voorkeur zullen we maar zeggen!  Ongetwijfeld hebben jullie zijn foto van een met pijn vertrokken gezicht gezien via Rallymaniacs.Dat spreekt boekdelen. De helicopter brengt m naar het ziekenhuis waar rontgenfoto's worden gemaakt. Ze zien geen botbreuken, maar er kan natuurlijk zoveel aan de hand zijn. Bij thuiskomst moet hij maar een echo laten maken..Einde race zou je denken. Het zal toch niet waar zijn dat je zo pal met je snufferd voor de finish en smachtende vrouwen NIET kan finishen..vandaar dat navigator John de volgend ochtend zijn plek in de auto afstaat en op de motor  van Peter over de liaison van St Louise naar Lac Rose ( ruim 270 kilometer verbindingsweg)  richting finish brengt..Motorrijden dat gaat nog, maar iemand anders helm opzetten is punt 2...Zoveel hersenen van John  in zo n klein helmpje als die van Peter bleek wat veel gevraagd. Beroerd van de hoofdpijn , maar hardstikke bedankt is Peter toch nog op de motor gegaan. Het is nog maar één special van 5 kilometer, maar wel door mul zand..zwaar dus en maar 1 goeie arm over.  Hij kon ons vast horen aanmoedigen, want..met alle spirit van de wereld kwamen Mark en Peter samen onder de boog door. Tranen en trotsheid.. en pas later grote verhalen..nu heel even stilletjes.  Ons spandoek viel goed op en in de smaak. we waren dan ook de enige met zoiets en dus fotogeniek, he? We staan zo druk te kletsen en te luisteren dat we in de verte bijna het gebrul van de toyota niet horen aankomen..We dringen ons  op om nogmaals met het spandoek vooraan bij de finish-toog te staan.We schreeuwen ze tegemoet. Wauw: 2 baardapen stappen uit..Twee weken lang lekker niet scheren levert mooie plaatjes maar vieze mannetjes op! De lokale bevolking vind het ook prachtig, niet de race..dat interesseert ze niks, maar  klanten zijn we ! ! En volhouden dat ze kunnen.En denk maar niet dat je er vanaf bent als je wat koopt of uitdeelt..integendeel..goedbedoelde kadootjes worden hebberig uit je handen getrokken..er onstaat een relletje om de spullen..waren we er maar nooit aan begonnen!!! wat een aasgieren! Sorry. De mannen vieren op hun manier hun overwinning: met een dikke sigaar !.... terwijl Mark al jaren niet meer rookt en het smaakt geeneens echt lekker. maar wat is ie verdiend! Er volgt een prijsuitreiking en een herinneringsplaquette voor elke deelnemer..En omdat de Desert Daltons 2e zijn geworden in het teamklassement met complimenten van de organisatie voor de vele assisentie aan derden ,kregen ze nog een extra plak en natuurlijk eeuwige roem!! De e-track moet worden ingeleverd en daardoor zal een ieder die nog eens op Google Earth kijkt, alle deelnemers naast Lac Rose zien staan..Maar ze zijn al thuis , hoor! Dat was de plek waar het laatst gemeten was. Vanaf nu is het ieder voor zich..omdat de dames weten waar het hotel is, volgt er een lint aan motoren en jeeps achter de taxi aan het drukke Dakar binnen.Wat een zooitje: iedereen steekt links- rechts over, gek van het getoeter, gedeukte autos met kapotte voorruiten, mensen die naast een vangrail slapen, hangen aan busjes, geiten vastgebonden op karren,dames in lange rokken en hakjes die over de vangrail klimmen en de snelweg over steken, pfff! John en Mark op de motor, en jawel, nog één keer die helm en Peter en Jacco in de auto.Morgenvroeg moet alles in de haven gebracht worden .Het wordt de allerlaatste rit en dat is maar goed ook,  want Amy Macdonald met This is the life komt hun neus uit! Gerrino was zo aardig geweest om wat westerse muziek op te nemen ,hij kent hun smaak wel een beetje en het verzoek was om.....this is the life en where you gonna sleep tonight...er in iedergeval er op te zetten..Nu doet hij goed z'n best, maar 20 keer is wel wat overdreven! Nu is het geen leuk liedje meer. geintje. zondag op maandagnacht gaat onze vlucht om 03.00..wat kan wachten lang duren..zeker als je gewend bent om 2-3  weken steeds op tijdschema's te rijden! Dinsdagochtend is Peter meteen naar het UMC gegaan en het blijkt wel degelijk gebroken te zijn! Er zijn botstukjes afgebroken uit de kom van zijn schouder en ook zijn pees is ingescheurd of afgescheurd..daar komen ze van de week achter als ze hem gaan opereren. Toch handig dat ze alleen links hoeven open te maken.. 

Update 07-11: De Heroes Legend zit er zo goed als op. Route voor vandaag: 25km verbinding, 67km proef en 125km verbinding. Kortom een kort stukje in vergelijking tot de afgelopen dagen. Maar zoals een oud gezegde luidt "it ain'tover till it's over" en zo hadden toch weer enkele deelnemers vandaag tegenslag.De route was groen vandaag, typisch Senegal, dorpjes, bomen en veel mensen langs de route. Iedereen die in dit gebied rijdt weet dat Dakar dichtbij is. Maar er zijn ook veel sporen, routes en dan blijkt navigatie ineens toch weer belangrijk.

Update 06-11: Het leek een makkelijk etappe te worden maar mens en machine hebben gisteren zwaar geleden en dat kwam tot uiting tijdens deze etappe. Veel technische ongemakken en weer die ondraaglijke hitte. De temperatuur liep vandaag weer op tot ver boven de 40 graden Celsius. Slechte dag voor de Poolse quad jongens, gisteren stopte deene quad er al mee tijdens de verbindingsroute. Vandaag waren er groteproblemen voor de andere quad. Hoe serieus de gebreken zijn is niet duidelijkmaar goed ziet het er in ieder geval niet uit. Na de special was het een dikke 50km naar de boot.Grensovergang met Senegal. Onder de Afrika gangers een bekende en beruchte overgang, zeker met betrekking tot het fenomeen corruptie. Gelukkig had deorganisatie van de Heroes Legend alles goed geregeld en kan de karavaan redelijk snel door. Jo Nauta, staat gelukkig nu ook in de rij na eerdereproblemen met de Discovery. De waterpomp stuk en motorproblemen, gelukkig konin Nouackchott het spul gerepareerd worden en daarna was het plankgas richtingde boot. En die boot is dus nu gehaald. Na de boot is het nog eens 100km naar het bivouac. In hetbivouac zal ook Stephane Peterhansel weer aanwezig zijn. Hij heeft zichgisteren al aangesloten bij de Heroes Legend en fungeert natuurlijk weer alsvraagbaak en adviseur tijdens de briefing.

Update 05-11: Voor degene die zich zorgen maakte: Peter mankeert niets, ze hebben gisteren iemand in de bergen geholpen en daarna deed zijn e-track het niet meer.Hij is gewoon rijdend verder gegeaan en staat dus niet in z'n eentje in de bergen! sterker nog..ze belden net met een geleende sateliettelefoon en hebben net een saai stuk verbindingsroute achter de rug en staan nu aan de rand van de stad Nouakchott, vlakbij de luchthaven, te wachten om  een voor een aan de special te beginnen. Het gesprek is kort maar alles is oké en daardoor worden er ook geen kilometerstanden doorgegeven..komt later wel. De dames stappen vanavond op het vliegtuig om vannacht om 03.00 in dakar aan te komen..plaatselijke tijd 02.00.....Nog één dag voor de finish..het spandoek gaat mee.Tot later!!! 

Update 04-11: Het is warm in Mauritanië, op zich niet erg maar deze warmteis uitputtend. Tel daarbij een lange etappe op en het is weer tijd om af tezien. Vandaag en morgen zijn de zwaarste etappes uit de Heroes Legend, wiemorgenavond in het bivak staat kan redelijk zeker zijn van een aankomst inDakar. De etappe van vandaag begon gelijk vanuit het bivouac. De route liep vlak langs het nationaal park Banc D'arguin en kende een totaal van200km. Eerst met snelle pistes maar op het laatste stukje zat een duinengordel.Wie goed navigeerde wist dat die duinengordel niet helemaal doorstoken hoefdete worden, maar ons persteam heeft met het zetten van wat sporen toch aardigwat deelnemers door de duinen weten te lokken. Voor een mooie foto is het wel deste leuker. De finish was dan ook niet ver na de duinen.

Update 03-11: Het bivac in Nouadhibou is leeg en kaal. En toch staan er jeeps met bewaking en mitrailleurs om hun kamp heen...alsof hier wat kan gebeuren..?hartelijk welkom in Mauritania.!!!! Er is gesleuteld aan de omvormer, maar geeft geen kik. Nu jatten ze maar stroom bij de buren...aardige gasten. iedereen lijkt maar een oranje lintje te willen verdienen voor kameradenhulp.Wel leuk dat iedereen elkaar zo helpt. Morgenochtend vroeg starten: ongeveer 7 uur. De route gaat landinwaarts naar Akjoujt. Er komen meerdere specials en gemiddeld moet er morgen 78 km p/u gereden worden..best hard, want dat betekent ook stukken van 100..dan kan het niet anders dat er ook makkelijkere stukken tussen zitten..niet té hard :kijk uit voor strafpunten! In het binnenland kan de temperatuur morgen oplopen tot 50 graden(!)..veel drinken dus. Voor vertrek proberen 1 of 2 liter water weg te prakken en voor de rest lurken aan de camelbag.Succes

Update 02-11: van Dakhla naar Nouadhibou: Het valt gelukkig mee..Mark heeft wel twee mooie blauwe voeten , omdat ie op de voetsteunen terecht kwam. Peter zijn ribben  en arm gaan redelijk ..hij blijft er mee rijden. Jacco was gisteren hondsberoerd, hij dacht zelf aan een soort voedselvergifting..daardoor kon John een keertje achter het stuur kruipen..je zou het bijna verleren! Gelukkig voor John dat het een verbindingsroute was geworden, want als je zo'n stenenparcours hebt als de vorige dag, dan is het zaak om je stuur goed vast te blijven houden..en wij weten dat John nou niet bepaald kracht kan zetten met dat ene klauwtje! Dus hulde aan Jacco: als je dan toch een dag wat mankeert, dat je dat dan gisteren doet. Vanmorgen was het wit om z'n neus al wat meer opgetrokken. Vandaag is het een korte route zonder specials met een grensoversteek naar Mauretanie. Ze zullen vroeg in het bivac aankomen, zodat ze tijd hebben om nog wat te sleutelen, want o.a de omvormer is kapot. Daardoor kan bijv. de telefoon niet opgeladen worden. Zowieso verloopt het contact wat minder vlot dan gewend , want er is weinig bereik in de woestijn. Alleen nu staan ze te wachten voor de grens en daar lukt het net weer wel.De komende dagen moeten we met nog meer onregelmatigheid rekening houden.Afwachten, dus.

Update 01-11: van Laayoune naar Dakhla: vanmorgen een hele lange etappe naar Dakhla voor de boeg: bijna 800 kilometer!!! Het is erg mistig en gevaarlijk. Er zijn veel zandduinen. Peter, Mark, Marco van Geel en Oliver Leering( de laatste volgt omdat z'n navigatie het niet meer doet)  rijden met elkaar een hoge zandduin open plotseling houdt die op...iedereen valt loodrecht een meter of 2 a 3 naar beneden! De een komt onder z'n motor terecht een ander ernaast. Mark kwam vol op z'n voeten terecht. Hij voelt ze goed. Peter heeft z'n ribben gekneusd. De organisatie heeft besloten om de route aan te passen :de special van 450 km wordt een verbindingsroute. Geen idee of ze voor het donker aan kunnen komen.

Update 31-10: van Guelmine naar Laayoune: Het was een makkelijke dag met maar twee korte specials..iedereen was optijd in de middag in het bivac aangekomen, alleen werden ze wel helemaal gezanstraald aan de kust van Laayoune. het waait er erg hard en het is maar 20 graden :Geen duik in de zee dus. Onderweg hadden ze ook alle tijd om naar de prachtige vloedlijn en rotspartijen te kijken en in de verte de canarische eilanden..maar die kon je met het blote oog helaas niet zien. Zelfs tijd genomen om in een restaurantje te eten..nou ja, restauranT? Een aantal balken waar dooie geiten op z'n kop aan waren opgehangen om uit te lekken of "te besterven" ofzo..in iedergeval waren er veel vliegen bij. Fijne entree! Ze hadden de hele week nog geen eitje op en bestelden daarom een omelet, die heerlijk in het pannetje bleef plakken..Later op de dag zei mark nog wel dat het erg rommelde in z'n maag.... Mark heeft nogmaals aan de motor van Bertus Altena gesleuteld maar kreeg hem niet aan de praat. De beste man was  helemaal in tranen.

Update 30-10: van Tata naar Guelmine: Vanmorgen bij zonsopkomst hebben 4 marokkaantjes luidkeels Yvonne, vrouw van Jacco , telefonisch toegezongen. Wat een uitheemse verrassing op haar verjaardag. Dat je via het e-tracksysteem de jongens zo goed kan volgen heeft zo z'n voor-en nadelen: Het leek wel of Mark en Peter samen moederziel alleen op een berg achterbleven , terwijl de rest van het motorpeloton  verder trok..dan kunnen er verschillende dingen aan de hand zijn en moet je echt bedwingen om niet je mobieltje te pakken..wat bleek nou..ze hebben gesleuteld aan de motor van een ander!!  Daar zou je nou ook punten mee moeten verdienen!! Voor de rest zijn ze verder weer aardig ingelopen op de rest van de groep, waardoor ze weer wat omhoog kruipen in het totale klassement. Ze hebben lekker gereden en zijn best te spreken. Beter dan gisteren. Jacco en John doen het ook erg goed: 3e!!! Gestroomlijnd team! Bij binnenkomst in het bivac ( een soort binnenlandse camping) werd er met het thuisfront gebeld en wij zagen  op Google Maps een lichtblauw rechthoekje. De jongens konden zo via ons uit De Kwakel vernemen dat er een zwembadje aanwezig was..Het duurde ook niet lang voordat ze de sissende pakken hadden uitgetrokken en als enige , want de rest wist dat niet, languit in het ijskoude water lagen. Vanavond hebben ze nog dezelfde motor als vanmorgen aan de praat willen krijgen ,maar moesten het sleutelen na enige tijd maar opgeven. Hoe verdr de jongens naar het zuiden trekken, hoe lager de tafeltjes..ze zitten nu op kussentjes op de grond. Op zoek naar een koud pilsie voor het slapen gaan...Eentje, he?

Update 29-10: van Zagora naar Tata: Het was een nog veeeel zwaardere dag dan gisteren: Stenen, stenen en nog eens stenen.het is erg uitkijken geblazen..en Peter had best last van zijn arm. Hij heeft er door een dokter naar laten kijken en die schrijft " rust " voor...hahaha, sorry, dat komt eigenlijk niet zo goed uit nu! Hij gaat er even een nachtje over slapen of hij morgen een keertje van bivac naar bivac gaat of toch gewapend met div. roze pillen aan de etappe naar Guelmine gaat beginnen. Je komt om te bikkelen of niet, he? Hier en daar vinden er onder de deelnemers wat ongevallen plaats en dan hebben we het geeneens over onze eigen Toyota die motorrijders omver rijdt!! De mannen gunnen zich gelukkig nog wel tijd om van de omgeving te genieten , want soms duikt er tussen al die zwarte stenen bergen een heuse oase op. De organisatie maakt ze alvast lekker voor morgen zodat ze snel dit zware trajekt van vandaag vergeten: Morgen schijnen ze bij Guelmin aan de kust een kasteel aan te treffen..nu maar hopen dat dat geen fata morgana is.! Voor wie het klassement in te gaten houdt: De auto komt steeds hoger   in de lijst , terwijl de motoren strafpunten hebben opgelopen ,waardoor ze lager staan genoteerd: ze zouden een weightpoint hebben gemist .?....maar niet heus!! maar hoe zeg je dat op z'n frans? in discussie gaan heeft geen zin

Update 28-10 :Gister was een hele, hele zware dag voor de motorrijders. Jacco heeft veel pijn gezien, maar zoveel niet. En onze niet-sponsor Henk Kooyman zou jaloers worden op alle stenen die we gezien hebben.  We zijn door een van de mooiste plekken van Marokko gereden, een prachtige oase verborgen in de grotten. Daar hebben we hele mooie foto's gemaakt. Het roodboek klopte niet helemaal, dus er waren veel deelnemers verdwaald. Wij niet. De Toyota is gister tweede overal geworden. Dus vandaag weer als tweede starten in de 5^e etappe. Markt en Peter starten als nummer 5 & 6. Weer een mooi bivak in Tapa, op 1700m hoogte. De temperatuur is hier heet! 35+ C. De motoren hebben gister geen schade gereden, de Toyota wel. Een groot steentje onder de bumper, maar die zijn niet te missen hier. Nu staan we voor de start van de 5^e Etappe, dus we houden het kort.De volgende etappe van Merzouga naar Zagora.

Update 27-10 :Een lange zware dag van Missour naar Merzouga met veel specials te rijden. Ze doen het erg goed, ze staan vrij hoog in het klassement. John en Jacco hebben zelfs te snel gereden en 3500 strafpunten gekregen. Morgen gaan ze voor de 5000, zeggen ze! John heeft gelukkig niet al te veel last van zijn hand, vind al dat navigeren maar een pokkeklus, want hij moet veels te veel opletten...maar ruilen van taak met stuurman Jacco wil die nog niet , want hij wil 't roadbook lezen eerst nog beter in de vingers krijgen. Na zo'n lange warme vermoeiende dag komt het kamp in zicht en namen veel rijders de keus om om het laatste stuk over te slaan en lekker uit te rusten in het bivac. De Desert Daltons echter niet en gingen ervoor.Kapot waren ze.Maar.. als beloning waren er zowaar echte douches bij het kamp!!!!!! Terwijl de kilometerstanden naar huis worden gebeld drinken de mannen al zittend op een perzisch kleedje een heineken import pilsie. Wat zal dat smaken!!!! 

Update 26-10: Het was een lange en zware tocht en zien een hoop armoede onderweg. Morgen wordt vergelijkbaar, alleen nog meer offroad, minder verharde wegen en misschien wel hier en daar een zandduin. Ze hebben het roadbook al bewerkt en opgerold voor morgen, wat altijd weer een hele klus is. Zo..T'is bedtijd.! Ze klappen voor vannacht voor de 1e keer hun ploptentjes uit ! Als mummies erin.. De mannen doen het goed: Peter mag morgenochtend als 1e vertrekken en mark als 3e, want Peter kwam ook als 1e tijd binnen. Koploper bij de moteren dus, da's niet niks.Morgen route van Missour naar Merzouga ..toi ,toi..

Update 25-10:De Daltons hebben het eerste traject ( Parijs-Sete) inmiddels afgelegd en zitten nu op een terrasje in Almeria ( zuid Spanje ) te wachten op de overtocht naar marrokko vannacht. Dus vanaf morgen is het zandhappen!!

Wilt u meer te weten te komen over de samenstelling van het team en de team leden zelf ga dan naar de teampagina.

In Afrika wordt per dag ca. 500 km afgelegd, waarvan200-400 km offroad. Alle soorten terrein staan op het menu. Snelle pistes, klimmen en dalen in het Atlasgebergte of een oceaan van zandduinen langs schitterende oases.

Wilt u kanshebber zijn van een van de door onze sponsor beschikbaar gestelde prijzen? Ga dan naar de prijsvraag pagina door hier te klikken!

Vergeet u ook niet onze sponsorpagina te bezoeken. Alle sponsors voor dit evenement staan hier vermeld. Deze sponsors hebben op enigerlei bijgedragen aan het tot stand komen van deze happening.

Als u alle motoren en de auto wilt bekijken kunt u naar de fotogalerij gaan waar u een bonte verzameling foto's ziet van de motoren en de auto die wij gaan gebruiken tijdens de race.

Als laatste kunt u de details en gegevens van de motoren en de auto op de desbetreffende pagina's vinden